Ik ben erg geraakt door het verhaal “een nieuw begin”. Dit jaar ben ik na een zeer liefdevolle relatie van 23 jaar weduwnaar geworden na kort heftig ziekbed van de liefste en mooiste man die ik kon wensen. Eigenlijk helemaal zoals in je verhaal ook beschreven is. En gek genoeg is er nu ook al weer ruimte voor een eventuele nieuwe liefde. Er is wel een groot leeftijdsverschil. Vlucht ik te snel weg voor mijn rouw? En hoe reageren vrienden als het echt een meer serieus karakter krijgt. En ik hou van mijn schoonmoeder die nog leeft. Hoe gaat die dat vinden? Enfin ik blijf je verhaal maar over en over lezen. Je verhalen raken mij. Maar deze in het bijzonder